piątek, 22 maja 2020

Przygotowanie do roli ucznia

https://konindzieciom.pl
W zerówce pracę nauczycieli z dziećmi sześcioletnimi można określić jako przysposabianie do podjęcia nauki w szkole.

Czym jest dojrzałość szkolna?
Dojrzałość szkolna to osiągnięcie przez dziecko takiego stopnia rozwoju fizycznego, umysłowego, społeczno-emocjonalnego, który umożliwia mu opanowanie treści określonych przez program klasy pierwszej oraz udział w życiu szkolnym.

Dojrzałość fizyczna:
Dziecko porusza się sprawnie i zręcznie. Ruchy dziecka stają się celowe, skoordynowane, dostosowane do rodzaju czynności. Potrafi ono wykonać złożone zadania zachowując właściwą szybkość i precyzję.
Powinno już mieć wykształconą orientację kierunkową i przestrzenną ( w odniesieniu do położenia i schematu własnego ciała).
Dziecko sześcioletnie trzyma już prawidłowo ołówek i inne przedmioty. Ręka i palce potrafią dostosować się do rodzaju wykonywanych czynności, materiału i narzędzi.

Dojrzałość intelektualna
Dziecko sześcioletnie, przygotowujące się do nauki czytania i pisania, powinno już umieć:
  • różnicować słuchowo proste zestawy dźwięków oraz proste układy rytmiczne,
  • poprawnie różnicować pojedyncze głoski (dźwięki mowy),
  • wyodrębniać w słowie głoski i sylaby,
  • łączyć głoski w sylaby i sylaby w wyrazy,
  • prawidłowo różnicować kształty
  • poprawnie odwzorowywać układy geometryczne: szlaczki, wzory, ornamenty
W tym wieku zaczyna kształtować się pamięć dowolna, czyli świadoma chęć zapamiętywania i przypominania, a jednocześnie zwiększa się szybkość i trwałość zapamiętywania a także pojemność pamięci.
Zaczyna rozwijać się pamięć logiczna, polegająca na rozumieniu materiału i umiejętności opowiadania tekstu własnymi słowami.

Uwaga – to umiejętność koncentracji świadomości na określonych przedmiotach lub zjawiskach otaczającego świata. Bez skupienia uwagi nie byłoby dokładnego spostrzegania, zapamiętywania, pełnych wyobrażeń. U sześciolatków należy kształtować uwagę dowolną – czyli zdolność koncentracji, trwałości i przerzutności.

Wskaźniki dojrzałości emocjonalno-społecznej:
Dziecko przejawia dojrzałość emocjonalno-społeczną, gdy jest w znacznym stopniu samodzielne i ma motywację do wykonywania zadań, łatwo i chętnie nawiązuje kontakty i potrafi współpracować z kolegami i nauczycielem, umie podporządkować się wymaganiom dyscypliny grupowej, jest obowiązkowe, wytrwałe i wrażliwe na opinię nauczyciela, cechuje się takim stanem równowagi nerwowej, która umożliwia panowanie nad własnymi reakcjami emocjonalnymi, a także radzenie sobie w sytuacjach trudnych.
Rozwój społeczny w dużej mierze zależy od rozwoju emocjonalnego. Jest to umiejętność współżycia i współdziałania w grupie. To także znajomość norm społecznych, gotowość do przyjęcia „roli ucznia” oraz praw i obowiązków z tą rolą związanych. Dziecko dojrzałe społecznie do szkoły czuje się członkiem grupy, polecenia skierowane do grupy odnosi także do siebie.

STABILNOŚĆ EMOCJONALNA PODSTAWĄ SUKCESÓW SZKOLNYCH
Praca nad stabilnością emocjonalną:
  • konsekwencja (ze strony nauczyciela i rodzica),
  • jasno sprecyzowane wymagania (z których dziecko będzie „rozliczone”)
  • uporządkowany dzień (plan dnia i wspólnie ustalone zasady),
  • aktywne spędzanie czasu wolnego
  • ujednolicenie oddziaływań wychowawczych (przedszkole – dom)
  • zachęcanie do podejmowania wysiłku i wspieranie w działaniu.
Źródło:edukacja.naszaszkola.com

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz